Depremin ardından: Antakya'da bir kahvehane yeniden doğdu

6 Şubat 2023 sabahından sonra Antakya başka bir şehirdi. Mali's Cups'ın bu sabahtan sonraki üç yılı — yıkım, dönüş ve yeniden yeşermek.

6 Şubat 2023 sabahı saat 04:17. Antakya'nın gökyüzü hâlâ karanlıktı. 7,8'lik bir yer hareketi şehri durdurdu. Saatler içinde Antakya tanıdık bir yer olmaktan çıkmış, başka bir coğrafya olmuştu.

Bu yazı bir hikâye anlatımı değil — yaşananları yeniden hatırlatmaya gerek yok. Bu yazı, sonrasında ne yapıldığının kaydı.

İlk hafta

Mali's Cups o sabah dört şubeyle çalışıyordu: Samandağ Deniz, Samandağ Çevlik, Antakya Kurtuluş Caddesi, Belen Topboğazı.

Antakya Kurtuluş Şubesi'nin bulunduğu sokak, hareketten saatler sonra erişilmez hale gelmişti. Binalar yıkılmış, yol kapanmış, elektrik kesilmişti. Mali's şubesi binayı koruyarak ayakta kaldı — ama çevresi ayakta değildi.

İlk hafta hiçbir şube ticari olarak çalışmadı. Bunun yerine üç şube mobil aşevi gibi kullanıldı: jeneratör, su tankı, sıcak yemek dağıtımı, depo. Mehmet Ali Boğday Suudi Arabistan'daki bir iş seyahatinden ilk uçakla döndü; iki gün içinde Antakya'daydı.

İkinci hafta — kararlar

Bölgedeki birçok işletme kapanma kararı aldı. Hayat normale dönmeyecek, müşteri kalmadı, çalışan göç etti. Bu mantıklı bir karardı.

Mali's farklı bir yol seçti. Mehmet Ali Boğday üç gün boyunca her şubeyle, her çalışanla tek tek konuştu. Üç soru sordu:

1. Sen iyi misin, ailen iyi mi?
2. Antakya'da kalacak mısın, başka şehre mi gideceksin?
3. Mali's'in seninle yapması gereken ne?

İkinci sorunun cevabı şehri terk etmek olanlara hiçbir ayrılık şartı dayatılmadı; çocuklarının okul kayıtları için referans yazıldı, tazminatlar bekletildi, açık kapı bırakıldı.

Antakya'da kalanlar için ise tek bir karar verildi: şube ne zaman açılırsa açılsın, eski çalışanların işi durmaktadır. Ücretler ödenmeye devam etti.

Üçüncü ay — dönüş

Mayıs 2023'te Samandağ Deniz Şube ilk "normal" çalışma gününe başladı. Açılış kahveydi: yerel sakinlere, gönüllülere, kurtarma ekiplerinden artakalan personele ücretsiz.

Bu sembolik bir gün değildi — operasyonel bir karar. Mali's o güne kadar bölgeye toplam 14.000 sıcak içecek, 9.000 sandviç, 3.000 öğün dağıtmıştı. Mayıs günü bunu durdurup ticari operasyona dönmek, şehrin de döndüğünü simgeliyordu.

2024 — Coffee Academy

Deprem öncesi Mali's'in bir iç eğitim programı vardı ama yapılandırılmamıştı. 2024 ortasında Coffee Academy resmi olarak başladı.

Kurucu kararı netti: bu bölgede iş yapmaya devam edeceksek, insan yetiştirmeden olmaz. Yeni şubeler aynı insanları bulamayacaktı; yeni insanları yetiştirmek lazımdı.

İlk akademi grubu 8 kişiydi — 6'sı depremden sonra Hatay'a göç edip iş arayan, 2'si Samandağ yerlisi. Bugün hepsi Mali's şubelerinde tezgâhın arkasında.

2025 — Mersin genişlemesi

Üç şube ile çıkılan Hatay, 2025'te dört şubeye ulaştı (Belen Topboğazı Şube açıldı). Aynı yıl Mersin'e geçildi — MEÜ Tıp Fakültesi, Akdeniz Çarşı, Mezitli Vatan Caddesi.

Bu genişleme bir kaçış değil; bir köprü. Mersin'e açılan her şube, kazanç bir kısmı Antakya'ya geri yatırılıyor. Coffee Academy bütçesinin bir kısmı Mersin franchise gelirleriyle besleniyor.

2026 — bugün

Bugün Mali's, Hatay'da 4 + Mersin'de 3 (1 yakında açılacak) toplam 7 şubeyle çalışıyor. Hikâyemiz sayfasında bu yolculuğun tam zamansal anlatımı var.

Depremin üzerinden üç yıl geçti. Antakya hâlâ yeniden inşa ediliyor — bu yıllarla ölçülecek bir süreç. Mali's bu sürecin küçük bir parçası: sokak köşesinde yanan bir ışık, sabah sıcak bir fincan, akşam taze bir waffle.

Marka tek başına bir şehri ayakta tutmaz. Ama hiçbir şehir markaların gitmesiyle de ayakta kalmaz.

Bir minnet notu

Kurtarma ekiplerine, gönüllülere, başka şehirlerden kamyonlarla yardım taşıyanlara, çadır kuran AFAD ve sivil ekiplere — bu üç yıl içinde Antakya'ya elini uzatan herkese minnettarız.

Bir kahve fincanı bu büyük borcun karşılığı olamaz. Ama her sabah açtığımız şubelerin kapısı bir teşekkürdür.